DLEJ - Vaqtinchalik shamol (ai)

Tog'lar uzoq turar
O'zini baland demas
Daryolar uzoq oqar
Qayerga yetishini aytmas
Faqat inson qalbi
So'rayverar yana va yana
Nima topish uchun
Bu yo'ldan yuramiz
Havoga tarqalgan nafas
Shamol bosh daladan o'tadi
Hech narsa qoldirmaydi
Ortiga qayrilib qaramaydi
Bulutlar osmon kezadi
Hech qayerda to'xtab qolmaydi
Ushlamoqchi bo'lgan qo'llarda
Hech narsa qolmaydi
Bo'sh qolgan qalbga esa
Butun duyo sig'adi
Yashash degani
Biron narsa qo'shish emas
Qatlam - qatlam
Qo'yib ketish yo'lidir
Bir barg tushsa
O'rmon yana jim bo'ladi
Bir to'lqin o'tsa
Daryo yana tiniqlashadi
Insonning g'ami ham
Bundan farq qilmaydi
Ko'p narsaga ega bo'lish
Dunyoni keng qilmaydi
Hech narsa bo'lmaganda esa
Osmon ko'rinadi
Tog' ham men man
Daryo ham men man
Oqayotgan nafas ham men man
Bu keng olam ichida men
Vaqtincha kelgan shamolman
Shamol bo'lib tuproq bo'lib
Yana tabiatga qaytib boram